Samokrytyka

w mojej głowie jest zbyt tłoczno rozglądam się za wolnym miejscem chce usiąść dziś jako widz krytycznie przyjrzeć się widowisku moja subiektywna ocena dotąd była bardzo wysoka każda myśl szlachetna warsztat nader wyniosły w mojej głowie jest zbyt tłoczno nawet po kątach rozstawione didaskalia nie ma ni gdzie usiąść obcej maści czekam w uporze i z niedowierzaniem sarkastycznie zaglądając zza kurtyny na chwilę upokorzenia spuszczenie głowy w dół przepraszam…