Ledwo żywa natura czyli ot sobotni poranek na wsi

pianie koguta powlekło się po szybie i wlazło w uszy ale suszy na chwilę przywróciło wzrok we wnętrzu głowy w widzeniu matowym ustępując dudnieniu młotów walących krew w skronie trzęsą się do niej do pełnej szklanki w parnej krainie smutek się ścieli wczoraj byli goście i byli weseli w taki czas muchy mają niski natrętny lot lecą nie wiadomo skąd siadając w miejscu którego nie można dosięgnąć prawą ręką ani lewą koszmarna fala nad stołem do kufli z resztkami piwa gdzie zaduch wciąż spływa od gleby czuje się bezruch gołymi stopami krowy żują trawę gorąco wzrok mami po drugiej setce na klina leniwie przepłynie czas jak zupiasta rzeczka w zadupiu zaśniesz jeszcze raz