KONFLIKT GLOBALNY

Weszły księżyce na bloki Przyświecając talerzami wśród gwiazd Głosząc Twardowskiemu jak się żyje na globusie A nie jak powinno się życie uprawiać Zamiast seksu rolę swą grać Zdrożnymi myślami rozumiewać oranie Wicher na szosie porozstawiać po kątach Talerz i baranki z owieczkami na ziemi Pilnowane przez gwiazdki na niebie Uśmiechając się mrugają oczkami światełek Z napomnieniem wielkich małych mróweczek Byśmy byli ludźmi a nie baranami Ludzkość w człowieku niczym zombi Żywym trupem i pobielanym grobem Bojących się o swoją beznadzieję Tracąc nadzieję na swą beznadziejność