Żądza

Tyk tyk tyk, tyka zegar, a wraz z nim moje nogi O podłogę wybijają podniecenia takty Powiedz proszę, ile czekać mam mój drogi? Wiercę się, kręcę. Czy czekania będzie warty? Rozsuwam zasłony, może zobaczę jak idzie A może zbłądził po drodze? Dzwoniłby chyba? Zerkam w telefon, lecz wiadomości nie widzę W środku czuję jak żądza wykręca me trzewia Zaślepiona amokiem czuję, że już że nie wytrzymam Wtem! Plątaninę zmysłów przerywa do drzwi dzwonek Zrywam się, pędzę. Chwileczkę, już biegnę! -wołam Ręce drżą z podniecenia tak, iż z trudem pokonuję zamek Wreszcie otwieram drzwi i wyciągam ku niemu ramiona Próbuję nie rozwierać ust zbyt szeroko, czuję już jak się ślinię Pragnę zbędne powłoki zedrzeć natychmiast i przejść do sedna Zamykam drzwi z trzaskiem, tete a tete już za chwilę! Do ust go wsadzam i wnet jak rozpływa się na mym języku czuję Powoli wypełnia mnie całą. Gdy to już to, zaspokojona wzdycham Muszę przyznać, że nic na świecie, jak pizza na wynos nie smakuje