Przejdź do treści

Kiedy zmarłaś 2

Kiedy zmarłaś swe szklane łzy ulewałem przy tobie zasnęłaś snem wiecznym nasz płomień zgasł los zdmuchnął nam go Ostatnie pożegnanie ostatnia łza na czole Drogą potępioną stąpam już dość… byle do raju… Twe imię tak piękne dawno, dawno temu… sercu mojemu bliskie byłaś moim ósmym cudem świata niczym płatek śniegu umknęłaś z dłoni znikłaś… struga światła zgasła Nadziejo… żegnaj ma najdroższa.
89 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

leopard 2 9 lat temu
za bardzo: .
ciezjem 9 lat temu
Niestety nadal jest infantylnie i histerycznie.
leopard 2 9 lat temu
Nadziejo…
żegnaj ma najdroższa.
...
no to pa ;p
Jeżeli tak czuję, to to przelewam na papier, a nie jak napisałaś że tekst jest histeryczny. Piszę się to co się czuje, emocje, inaczej okłamałbym sam siebie.
ciezjem 9 lat temu
A ja jako odbiorca czytam jak czuję i tak też komentuję. Proste.
nieanna 9 lat temu
gdy znika nadzieja znajduje się miejsce na prawdę

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie