CZAS

Jednostajnie biegnie na nikogo nie patrzy klepsydra tyka pustkę wypełnia odmierza miarowo zmierza do swojego ostatecznego przeznaczenia po drodze zabiera młodość urodę przyziemność oczy niebieskie stają się szare zabiera i pamięć i wspomnienia ręce błagają o trochę wytchnienia pierwotny blask gaśnie oblicze zakłada białą szatę grymas obcego człowieka nie przypomina tego ... znajomego lustro nie poznaje nie pamięta chcesz się schować uciec daleko przed siebie zapomnij o marzeniach on nie ma sumienia! nie spełni życzeń małego człowieka co ma się zdarzyć albo co ma się skończyć nastąpi bez udziału naszego jedynie fotografia i książka oprze się jego potędze dając świadectwo czyjegoś istnienia otwieram list stary a na nim … usta czerwone namalowane litery na które czekasz adres nieznany możesz próbować z całej siły się opierać nie zatrzymasz tykania cichego pył rozpierzchnie się szybko wiatr go rozgoni po świecie ciesz się pyle marny że jeszcze jesteś .. innych tylko sponiewierał ciesz się że jeszcze możesz ciesz się że pamięć istnieje Wskazówki biegną czas dalej odmierzając Może też … myśli twoje nieśmiałe przeczyta ktoś kiedyś uważnie weźmie PRZYTULI i zapamięta przesłanie.