POEZJA

Pokochałam ciebie – Poezjo! jak małe dziecko bezwarunkowo ponadczasowo i na wieczność jesteś w moich myślach jesteś w moich słowach cichych słowach których jeszcze nie ma nawet na łące usłanej kwiatami w pokrzywach które mnie ranią w cieniu drzewa w gęstym lesie nie boję się niczego nawet ciebie jesteś dla mnie nieskończona jedyna i moja – Poezjo! grasz miarowo jak serce co żyje nie widać ciebie lecz to wcale nie zniechęca moich zmysłów nie ważne gdzie jesteś boś dla mnie największa i czysta – Poezjo! nie napiszę że kończę dzisiaj bo wiem że nie dotrzymam słowa gdybyś chciała nagle odpłynąć nie zniosę tego – Poezjo! pamiętaj słowa cieszę się dzisiaj Poezjo – nie znikaj, płyń razem ze mną.