Przejedzona

głaszcząc dobrą wolą filary wspomnień obijamy się o twarde kanty rzeczywistości na ścieżce zakopanych pragnień puszczasz dłoń moją tłumacząc się brakiem sił zastanawiam się tylko kiedy zrozumiesz że niesłowność to jeden z grzechów głównych których jakoś nie potrafię wybaczyć i może ja jestem za mało konwencjonalna albo... po prostu dojrzałość nie trawi bezsensu