W ogrodzie serca

Wezmę cie do serca mojego ogrodu, tylko podaj rękę i zamknij swe oczy. Zimno dziś na dworze, lecz tam nie ma chłodu. I noc taka ciemna , lecz nie bój się nocy. Tu w moim ogrodzie kwiatów jest niewiele; jeden krzew różany, stokrotki i bratki. Miękkimi trawami ścieżki ci wyścielę i skroń przyozdobię w róży białe płatki. Oto moja róża co kwitnie rok cały, lecz o kolor kwiatów proszę mnie nie pytaj, czemu wszystkie mają jeden płatek biały, gdy róża ta przecież czerwienią rozkwita. Ona mi po prostu taką się zasiała - odmienna od wszystkich, na świecie jedyna. Wrosła w moje serce i już tu została, choć może nie chciałeś... - to nie twoja wina. Nieopodal róży jest cichy zakątek, który od rabatek dzieli murek niski - mego przywiązania pełno tu pamiątek, choć nie wiem dlaczego tak mi jesteś bliski. Czemu patrzysz na mnie z takim niepokojem, jakbym o wzajemność chciała cię poprosić. Boisz się miłości ? Ja się jej nie boję. Będę ją dla ciebie zawsze w sercu nosić.