To co po nas zostanie

Kiedy ciebie zabraknie i gdy mnie już nie będzie pozostaną kasztany pozostaną żołędzie. I czereśnia przy płocie niemy świadek tej chwili gdyśmy siebie pytali... gdyśmy sobie mówili... I ta słodka melodia którą świerszcz nas obdarzył I księżyca ciekawość czy coś więcej się zdarzy. Gdy mnie brałeś w ramiona razem z mroku objęciem a on patrzył z zachwytem a on słuchał z przejęciem. Znów dojrzeją czereśnie świerszcz nastroi swe skrzypce Jakaś para we wrześniu będzie tęsknić za lipcem. Żołędziami dąb sypnie spadną z drzewa kasztany Księżyc znów wzejdzie nowiem srebrny i zasłuchany. Na ławeczce pod płotem pająk sieć swą uprzędzie - kiedy ciebie zabraknie i gdy mnie już nie będzie. Może tego niewiele lecz sam przyznaj kochanie czyż nie piękne jest wszystko to co po nas zostanie.