Przejdź do treści

Poznanie

Melancholia
Nie wiem, czy w ogóle się znamy Gdy słucham tego, co mówisz Gdy tak daleko upadasz Od tego co mnie zachwyca Nie wiem, czy w ogóle się znamy Gdy słowa zmieniasz w czyny Gdy to co "twoje" znaczy tak wiele A "moje" tyle co nic (...) Często zawracam Probując odgadnąć twoje myśli Tak bardzo mi obce Tak bardzo niemiłe Spoglądam ci w oczy Chcąc znaleźć to, co widziałam Tak bardzo mi bliskie Tak bardzo niezwykłe Tam nic już nie ma Oprócz twojego imienia Kilku moich łez I kartki z napisem "rozczarowanie"
90 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 8 lat temu
w życiu nie trzeba się znać
by człowieka poznać
niczym Boga
i w nim poznać
to co dobre a co złe
kiedy te wiemy
kiedy dobro czynimy
z miłości i dla
wiemy jak ból smakuje
w gorzkich łzach
też w życiowych nuiansach
kiedy człowiek pada
jeszcze złowieszczy
nie siebie
a zawsze innych
i tam gdzie się widzi
że nic nie ma
tam widać jest raj
nie dla wszystkich w:)
zyga66 8 lat temu
bardzo sugestywny obrazek Livia, tak niby na spokojnie, ale pod powierzchnią można wyczuć spore napięcia, szczególnie w 3 i 4 strofie, serdecznie pozdrawiam :)
*Mystique* 8 lat temu
Bardzo fajny
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie