Przejdź do treści

Jesiennie

Melancholia
Aż trudno uwierzyć Że w szarych Poznojesiennych drzewach Dalej pulsuje życie. Gdy swą smukłą Smętną postacią Jakby nie dawały nadziei Na przyszłość. Ogołocone Suche Ponure Ale kto patrzy płytko Ten patrzy błędnie. Bo w głębi Gdzie nikt Nie chce spojrzeć Korzenie wcale  nie umarły. Czekają tylko na znak Który przyjdzie z nieba.
70 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 4 lata temu
Bo w głębi
Gdzie nikt
Nie chce spojrzeć
Korzenie wcale
nie umarły.

nawet gdyby chciał to i tak nie dojrzy, raczej się domyśli;
bo czyż można spojrzeć w głębię i dojrzeć korzenie? :))
3 online · Bieta, ibis49

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie