Przejdź do treści
była kiedyś i śmiała śmiać się z życia ta noga na nogę tak wieczna do dnia... jak mam zapomnieć przecież twoje słowa rdzą w moich żyłach wiercą i drżą dzisiaj serca na kłódkę zamknięte jak usta pełne i krwawe z naszych doświadczeń! ogrom strapiony łańcuchem czar żyć na twój moment noce na twój smutek gdy serce skrwawione ... ucieka po cichu baśniowym ogrodem.
100 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie