Przejdź do treści

Kawałki Pamięci

Egzystencjalne
Mrok, nieznana otchłań świata Fundamentem są braki o których nie miał pojęcia Jest elementem układanki puzzel w buzi niemowlęcia Misterny wyraz mozaiki wiadomość w fudze zaklęta Raczej za nią nic już nie ma. Widział dziewczynkę młodą kobietę zza kartki smutne usta, w oczach życie Nie zostawił malowanki odpowiedziała krzykiem. Tak naiwnie przerwał rozdział nowej układanki bo gdy rodzi się podział, ten prawdziwy To pyta się dziecka czy jeszcze tam jest i coś do niego krzyczy! Samotne w sercu... na wierzch, nigdy.
95 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

17 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie