(nie)tknięcie pani przeszłość

Rozjuszył grad bezecny świat, sielankowość jej powłoki jak kosmyki wat cukrowych, Rozjuszył grad bezecny świat twa skóra stroszy jak chwast czas miniony, jestem spóźniony, Rozjuszył grad bezecny świat, sielankowość twojej powłoki. Chciałem ją poznać, patrzę przez okna zła jest pogoda, zawsze gdzieś chłodna; A ty trwasz tak bardzo nietknięta gdy o słodycz walczą zwierzęta każdy kwiat, roślina zmarznięta a to ty rzewnie płaczesz łezkami dziecka.