Przejdź do treści

Potok w górach

Melancholia
Krew brudzi kamienie rzeka zmywa pamięć słowo ciszy, marzenie. Nigdy więcej, jak najdalej po szczęście ukochanej raczej samego siebie. Ćpam prawdę jak dziecko kruchą kredę w klasie Jak nasze życia są warte nic więcej niż serce które spadnie na parter lub bić prędzej teraz! Nigdy już nie będzie bo zabrudzi kartkę!
64 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

18 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie