upadek

Odbijesz się własną pięścią piętnując na kimś swoją wielkość a blizny zostaną i piękno daleko za tobą, krwawą ręką przesuwaj klisze, brudź pamięć nad tym, co nie nadeszło a tobą jak życie już prawie budujemy naszą przeszłość myślę, że niszczysz i nie wiesz gdzie to zmierza to jak burzyć radość bo do ciebie nie dociera tylko do ciebie promienie do wnętrza, nie ty siedzisz w lochu na ziemię runął cień więc pobawmy się tą kulą jak piłką, skoro podłoga daje tarcie na próżno a oni mówią, mówią nie dożyją końca...