Medalion

Kręci się wisząca na Twej szyi pamiątka Ze zdjęciem Twoim - niegdyś niewiniątka Dotykasz przetarć, zżółkłych wspomnień szukasz Na wieczku dawną melodię wystukasz Głuchy dźwięk odpowiada na Twoje wezwanie Jak długo jeszcze on w uszach pozostanie? Twoja dawna tożsamość stłumiona przez lata Wychodzi i staje naprzeciw swego kata Unosisz topór gotowy do ciosu Nieme wibracje niechybnego losu Błyszczy się ostrze i łańcuszek srebrny Jakie zakończenie ma ten czyn haniebny? Iskry lecą , gwiazdy przed oczami Lśni się łańcuch wieloma wspomnieniami Broń pogruchotana nie rozerwie więzi Tego czym byłeś a co teraz rzęzi Ocalał medalion tak jak i to co było Wybuch Twój przetrwało i dalej będzie żyło Istnienie wspomnień jest niezaprzeczalne Połączenie z nimi zaś nierozerwalne