ZAPISKI Z CZASU PRÓŻNI IV

Do widzenia potrzebne są oczy więc DO WIDZENIA CZŁOWIEKU a jak widzieć o trzeciej w nocy piszę na oślep trzy metry od ciebie Palestyńczyku stale obecny w mej wojnie Znalazłem ciebie pośrodku siebie w wielkim świecie wokół wielu zburzonych już stolic Chodzi mi o to, żeby jeszcze żyć i troszcząc się o te zgliszcza wyzbyć się żądzy tracenia Nieprzytomny w swym zgiełku nieświadomy tej śmierci budowałem własną płeć od nowa na cmentarnym placu potężnego miasta nieskończonej przecież nicości – tu, gdzie przyszła śmierć na oczach umierających Gdzie leży prawda bycia w sypialni niezmienności? Stale obecna nieobecności istoto stałej nieobecności łapię cię gehenno na gorącym uczynku istnienia – chemio twojego oddechu w trakcie zapadania się domów Jesteś pełna uroku w swoim sposobie bycia więc modlę się za siebie upadła pośrodku nie tylko mnie wieżo z kości słoniowej Kto cię zburzy? prorok Izajasz? neandertalczyk z twarzą Mahometa? Chodzi mi o to, żeby cię mieć twą melancholię sztuko rozłożona w niebycie nieludzka pomiędzy nogami twego szaleństwa dostrzegłem sadyzm Jesteś elementem na drodze destrukcji – niszczę cię kochana która stoisz pośrodku mej drogi wokół powszechnego zrozumienia Nowego Jorku