Przejdź do treści

Wiszące Ogrody

Melancholia
Opowiem Ci bajkę o magicznym lesie, gdzie żyły sobie małe kotki liżące w uszko, a między drzewami biegały leśne zwierzątka, które po cichutku, prawie niezauważalnie łamały gałązki. Wokoło unosiła się aura spokoju i błogości, a my byliśmy zakochani i odurzeni winem, niczego więcej do szczęścia nie było nam trzeba i trwalibyśmy tam tak długo jak tylko byśmy zechcieli. Dlaczego, dlaczego zapragnęliśmy wyjść?
76 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
bo można czasem się przejeść miłością;))))umiejętne dawkowanie gwarancją szczęściaaa;))))pozdr.
Pixie 12 lat temu
tak, dawkowanie mądra rzecz. dziękuję za komentarz :)
4 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie