Ballada o grzechu

Rozmawiał Diabeł z Aniołem Gdzieś na rozstajnej drodze Rozmowa była o grzechu Temat poważny srodze Słuchaj - powiedział Anioł Grzeszyć nie można przecie Kto grzeszy, żyć nie będzie Tak napisano w Księdze Grzechy grzechom nierówne Powiedział Diabeł w odwecie Niektóre grzechy zauważ To sama rozkosz przecie Weź choćby taki przykład Spotykasz piękną kobietę Uważasz żeby nie zgrzeszyć Lecz później grzeszysz chętnie Wszystko jest tak jak rzekłeś Powiedział Anioł z przekąsem Najchętniej grzeszą ludzie Co mają mleko pod wąsem I czarna kryje mnie rozpacz Aż z żalu dławię się wściekle Że te grzeszące duszyczki Skończą u Ciebie w piekle Zauważ jednak kolego Że za nim przepadną u mnie Zaznają rozkosz i zdradę W noc czarną i jasne południe Muszę Ci jednak powiedzieć By ludziom życie osłodzić Dajmy im grzeszyć do woli Póki są piękni i młodzi I tym to przemiłym akcentem Gdzieś na rozstajnej drodze Skończyli obaj rozmowę Na temat poważny srodze