Pytanie na śniadanie

czy ja to ja i dokąd zmierzam pytanie przedziwne raczej trochę trudne może ciut obłudne lecz kiedy mnie ono dopada znienacka niepokój myśli drażni nowotworem się staje w jaźni wynoś się jeść muszę śniadanie nie o głupotach dumać lecz „ważnym” mnóstwem zajęć swą głowę nokautować więc staram się jak mogę przed tym pytaniem nawiać myśleć nie lubię przecież rządowi kłopotów sprawiać i w sklepie i w pracy i na wakacjach podobnych sobie spotykam wszędzie więc chyba wszystko jest jak powinno tylko coś dalej drażni mnie we łbie czy to ja nie chcę myśleć czy to może ktoś we mnie inny cholera znów się zaczyna … wiem włączę serial rodzinny ulga myśl czmychnęła spłoszona pralka TV ruszyła „samo życie” leci system mnie nie zadepcze władza zadowolona Dedykuję ten wierszyk wszystkim poprawnym społeczno-politycznie …