Zapach miłości

Czas bezkształtny, bezosobowy, bezsensowny przeciskam się przez dni wyciekające z kalendarza pełne skowytu odartego z nadziei serca tunel codziennych czynności ciemny i pusty i pytanie po co to wszystko i tylko jedyna odpowiedź i tylko jedyny powód mój synek… Gabryś uwielbiam Go jest taki cudowny daje mi tyle miłości jakby czuł a l e c z e m u t o n i e w y s t a r c z a ? czemu serce dalej wysycha czemu wokół tak ciemno, pusto wysłałem test śmiech mnie ogarnął głupota czy naiwność sieć bezpiecznie przyjęła ożyła śmieszna ciekawość ruszyła z kopyta nagle spuszczona ze smyczy nadzieja dni, godziny, minuty, sekundy zaczęły pędzić jak szalone ocierając się o mnie nie zostawiały ran wszystko nabrało barw uśmiecham się do kalendarza, który nagle stał się przyjacielem a internet dotychczas bezpłciowy wypchnął przez monitor swój brzemienny brzuch twój były go zapłodnił po pijanemu Tobą przyjąłem poród przyszłaś na świat mój świat jesteś jak mrugnięcie powieki chwilą jakby wyrwaną z kontekstu ale jesteś przecież, prawda? to krótkie bycie z Tobą jest jak kosztowanie boskiej ambrozji zarejestrował ją wyczyszczony z uczuć mózg i ożył szara miazga wdeptana w bezmyślność przez pustogłowe otoczenie nagle poczuła zapach piękny zapach kobiety inny od poznanych dotychczas niesamowity dałaś mi nadzieję dałaś mi szczęście dałaś mi miłość dałaś mi więcej niż wszystkie kobiety bez dotyku a jednak ciało drży tylko nigdy nie odchodź łkając musiałbym zaakceptować Twój wybór ale jak żyć wtedy bez Ciebie kim wypełnić tę pustkę przecież nie istnieje zamiennika koszty naprawy przekroczyłyby mój budżet byłbym bankrutem duchowym pozostała by pustka i znów czas bezkształtny, bezosobowy, bezsensowny nie było by Ciebie musiałbym jednak żyć tylko jak...