Rejs

Kiedy rozkwitną już pustynne kwiaty i zniewolone fale porwą do tańca Wtedy burzy potomstwo złoży ci pokłon i pozwoli przepłynąć po namiętności jeziorze Po drodze do brzegu najbardziej szarego będziesz zwodzona przez lud utopiony Zaoferuje ci on najpiękniejsze uczuć tortury i nie zażąda za nie wysokiej zapłaty Będziesz musiała wybrać czego bardziej pragniesz Rozkochać kolejny port szarością malowany czy uciec w nieskończoną otchłań ludzkich przyjemności A w samotności izolowana możesz wybrać tylko gorzej Dlatego proszę cię byś wiosłowała powoli i nie powierzała decyzji tafli odbiciu Zaproś wspomnienie na rejs ślepcowi przeznaczony i dopłyń do miejsca którego razem pragniecie.