Bóg większy niż nasze serca

W momentach zapomnienia patrzę wstecz przez ramię. Czy to wszystko zostawiłem ja? -Wciąż nurtuje mnie to pytanie. Ludzie o zamarzłych oczach. Wpatrzeni w moje lico. Nawet ich nie pamiętam... a oni, nadal krzyczą. W kątach rozlane dusze, serca wypełnione bólem. Wszystko zamknięte na klucz, zwany błędami... Choć dzisiaj jestem inny. Świat mnie trochę wybielił, nadał mi nieco blasku. To przeszłość była i nic tego nie zmieni. Nie potrafię sobie wybaczyć, chociaż inni mi wybaczyli... Jedyne co wzbudza we mnie nadzieję to ufność pokładana w Bogu. Bo choćbym nikomu nie wierzył, jemu uwierzę. I choćbym zawsze milczał, jemu odpowiem. I choćbym upadł, dla niego wstanę. I jeśli On mi wybaczy, ja też sobie wybaczę. Przecież Wszechmocny Bóg, jest większy niż moje serce...