Uprościłem Cię słowem

Ukochana zapamiętałem tylko mokre przebiśniegi niepoetycko złożone pod stopy w ramach czasu mieścisz mi się do połowy wtedy mogłabyś rodzić dzieci układać na gałęziach jak pierwsze liście nie chcę cię dotknąć ani pocałować wystarczą mi latawce puszczane po zachodzie słońca rozhuśtane stopy przenoszące ciężar ciała tak bym wędrował tysiące dni i nocy teraz jest tu pusto język rozsypuje słowa jak kwiaty rzucane przez dzieci w Boże Ciało przy próbie kochania ktoś powiedział -lepiej umierać przy zamkniętych dłoniach