Żyjemy pod prąd zaliczając latarnie

przez słomkę można podglądać gwiazdy zaciągać język do granic możliwości tak by słońce trzymało się rzęs ludzie są zdolni powiedział Paweł po czym skoczył z mostu udowadniając że życie to chwila zabrał lalkę - symbol dzieciństwa samochody dużo palą a jego nie stać na drogą śmierć a przecież mógł się zaaklimatyzować pod torami płynie prąd schowałby głowę w piasek albo w trawę wystarczyło ruszać ręką krążenie nie ustaje przy następnym wdechu oczy pachną rumiankiem w stalowych oprawkach miały niebieski kolor nazwałem to formą x dzisiaj Paweł szuka cukru na porysowanych szybach liczy pociągi przejeżdżające tuż za rogiem tuż za rogiem ćmy sypiają na oparach światła