Pod stosem myśli,
pokryta kurzem -
umiera nadzieja,
umiera samotnie.
Nic nie zostało
puste ksiąg stronice
wyblakły atrament
słów bez znaczenia
...
75 odsłon
Komentarze (4)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
A kiedy umrze nadzieja (która podobno umiera ostatnia) cóż nam pozostanie? Chyba tylko Lenin wiecznie żywy! :-)
oj świetnie wręcz cudownie napisane pozdrawiam matematyka i poezja mają wiele wspólnego
oj świetnie wręcz cudownie napisane pozdrawiam matematyka i poezja mają wiele wspólnego
oj świetnie wręcz cudownie napisane pozdrawiam matematyka i poezja mają wiele wspólnego