Dziś nie czas na egzaltację

Nie chce mi się rymować Ani pisać o pachnących tęsknotą Kwiatach skąpanych w peruwiańskim słońcu Ani o wschodach, zachodach Deszczu i rosie Ani o zapachu poziomek Ani o tańczącej cyganeczce Ani o cudnym młodzieńcu, Którego przecież powinnam opłakiwać Chcę pisać prozą, która nie jest prozą, Wierszem, który wiersza się nie ima. Z sensem bez sensu Wylać trochę swojego bałaganu. Bez nadziei, że się poukłada. Rozebrać się z prywatności Nie pokazując atomu własnego ciała. Ps. Nie chce mi się dbać o interpunkcję Przepraszam, Dbam za to o siebie