Przyznajmy się

Piszę teraz żebyś przeczytał Żebyś się na mnie skupił Roszczę sobie prawo do Twojej uwagi Piszę, bo twierdzę, że Twoje Minuty, które nigdy nie wrócą Są warte przeczytania o tym Jaką jestem egocentryczką Przepraszam, Nic mnie nie usprawiedliwia To nie koniec. Nawet moja empatia jest tylko iluzją Dając chleb biedakowi Robię dobrze sobie... Niweluje w ten sposób własny dyskomfort Związany z poczuciem winy Ja nie umiem współczuć, Nie znam świata poza czubkiem własnego nosa Czytając innych - szukam siebie Odnoszę do siebie Poznaję jedynie własnymi zmysłami Panie Leibnizu, znam pana zdanie Wiem, że wydobył Pan w tych warunkach Możliwość bycia dobrym Ale Panie Leibnizu, Czy to nie naciągane?