Rozmowa z sumieniem

Ależ skąd Bynajmniej Ja nic nie wiem Co mnie pan głowę zawraca Powiem bez ogródek To nie ja i nic mi do tego A że giną dzieci Że z glodu? Z wojny? teraz? No co też pan mówi, Z chorób i zaniedbania? No tak to już musi widocznie... Pan raczy wybaczyć Ja już spóźniony Panie, już mi wystyglo śniadanie No, to byle zdrówko było proszę pana I normalności w nowym roku No, idź już pan, bo coś pan namolny