Dłoń

Jestem czy słyszysz szept spóźnionego wiatru? Łkanie liści sponiewieranych deszczem wciąż nie wiem czy to łzy.. Na każdej Twojej ścieżce mały ślad bosej stopy.. Czas pozostawia złote okruchy.. Zbieramy je łapczywie szukając w ziarnach atomu prawdziwego człowieka.. Pozostało zrysowane nadzieją szkło tyle razy patrzyliśmy na ten sam księżyc jak wielu jest takich jak my.. W cieniu zadymionych pomieszczeń kształty przyszłości oszukują przestrzeń gdy dopali się papieros mgła opadnie.. On wciąż jest tu.. Złap dłoń i nie puszczaj.... * dedykacja dla M.