Iskra

Vera

15.06.2014 • Miłosne

Nie znam i nie pojmuję dymu, który się unosi posępnie nad ulatującym życiem nieśmiertelnych Widziałam już tyle dróg powstrzymanych w połowie oddechu roztrwonionych i zalęknionych zbyt głębokim dociekaniem ludzi Widzę więcej niż zdołasz mi oddać chwytam okruchy zamienionych i nieposkładanych serc Musisz się obudzić bo zgasnę Popatrz w dal, zapomniana mgła skomli i woła zatrwożona iskra boi się wybuchnąć tak nagle ruszyła lawina Otwórz oczy na ekranie przygaszoną kreską świadomość wciąż miga Bez krzty słowa zawieruszona gdzieś w Twoich ramionach jeszcze czekam na pożar..

12 7

82 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

kaja-maja 12 lat temu

oj widać wróżkę nie zna i i nie pojmuje a widzi jak jasnowidz,tylko szkoda iż nie wie gdzie źródła kryształowe są o które się biją nie tylko gminy a i miasta by kamienia w bezprzewodowych czajinikach kamienia nie mieć w;);):):):)Vera otwórz oczy a najlepiej zwiedz kraj
a nie tylko słysz co ludzie powiedzą :)))))))))))))))))

zyga66 12 lat temu

niespełnione uczucia ;)...peelka mocno tęskni...

zyga66 12 lat temu

kaja :))...wyluzuj proszę ;))))

Vera 12 lat temu

Dzięki Zyga :))hmm Ujawniam:) opowiadam tu o niemożliwych uczuciach.. bo człowiek tak naprawdę nie potrafi kochać. dopóki chce wciąż czegoś dla siebie. Wydaje się nam, że kochamy a tak naprawdę mamy tylko listę życzeń, które druga osoba ma spełniać. Wydaje się nam, że dużo wiemy i dużo widzieliśmy ale życie ciągle nas uczy, zaskakuje, zadziwia...... Może jeszcze kiedyś dane mi będzie to zobaczyć. Może...