Niepisani

Vera

15.05.2014 • Melancholia

Wiem, że czekasz niecierpliwie po drugiej stronie lustra Stukot liści na ganku udaje moje kroki Szelestem tak delikatnie przeniknęłam mgłę oto jestem Wyczerpani i głodni po omacku wyczuwamy taflę życia wtulamy się w nicość Jedna tylko myśl naprężona jak kot stoi dygocząc na skraju tęczowego mostu Jak niepisana nikomu niemożliwa miłość... Musisz odejść.

11 10

93 odsłon

Komentarze (10)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 12 lat temu

erotyk bajkowy

kaja-maja 12 lat temu

niepisani w miłości,chcą jej,pragną,choć złości mają wiele,lecz miłość swoje ciało zna,za którym się pożąda,za uśmiechem od serca,by dusza się cieszyła a tym bardziej drugi człowiek,dzisiaj kazdy to wie ile głodu jest na świecie,lecz dary brać gdy uważa się się za bogatego,to już wstyd,wstyd na łamy,jak doczesne bogactwo wózeczek wodzi po trotuarze w:):)

Helen 12 lat temu

bardzo na tak jestem...;))))

Vera 12 lat temu

Dzięki Helen :)))))

Vera 12 lat temu

Jestem taką niewyżytą romantyczką- za młodu nie mogłam to teraz ile wlezie :D aż wstyd!!!

zyga66 12 lat temu

po omacku wtulamy się w nicość, a jednak na skraju tęczowego mostu...tak jest romantyczny...pozdrawiam :)

Vera 12 lat temu

-----

waclaw 12 lat temu

podoba mi się ale (+)
czekałem że wiersz jako całość będzie aluzją
i będzie łatwo a tu każda zwrotka jest całością
i każda linijka aluzją.

Vera 12 lat temu

Dziękuję za opinię Wacław :) hmm.. chyba tak to już jest , że na tym świecie wszystko ma wiele znaczeń i każde słowo w kontekście różnych uczuć znaczy coś innego ...

Vera 12 lat temu

A tak w sumie to ja jestem tylko przykurzoną gospodynią domową, czasem w ukryciu szrajbuję sobie :D nie bierzcie za bardzo moich słów na serio ... ..