Przekora

Przekora jak nieokiełznany wiatr otwiera to co zamknięte bez pytania rozerwane na strzępy echa i słowa sępy i ludzie niezrozumiałe maski.. Bywają światy, które uwięzione w butelce i tak przenikają szkło... Gdy zapomnę klucza nie otwieraj mi.. Rozpłynę się we śnie.