kochankowie z peronu*

na dworcu tłok panuje niepodzielnie pociągi fizyczne do stacji miłość suną wolno po torach ślepych każdy w stronę inną zanim pośpieszny ruszy przewietrzy kuszetki kto wie co będzie między stacje rzucony stos bagaży doświadczeń plącze nogi i rozognia twarze do głowy uderza myśl jedna wyruszymy niebawem w podróż marzeń zakochani z peronu zauroczeń splatają z nadzieją dłonie kurczowo wspólna podróż bilety w stronę jedną 2009 *cytata niedokładna „Kochankowie z Werony”