zawidzę owadom

nartnikowi pewnej cechy zazdroszczę którą sam chętnie bym zdecydowanie posiadł i użył bo jego bieganie po wodzie daje powody do roszczeń ja też chcę jak on – po powierzchni zdarzeń prześlizgiwać się i nie tonąc wcale w detali wirach ze sztucznym zapałem oddać się tylko kontemplacji marzeń powierzchownie chcę się mocniej uściślić aby niczego nie analizując dobrze się karmić i nieźle czując bez ciasnych butów i bez cienia myśli bo od myślenia głowa tylko boli i wrzody tworzą na ścianach żołądka dlatego chcę być jak nartnik lub łątka móc nad tym bagnem przefrunąć powoli 2009