z wrodzoną dobrocią
dawał siebie
jak chleb głodnemu
okruchami karmił nadzieję
pochylony nad nędzarzem
podnosił godność upadłego
ślady szkiców
jak ślady bicza
rysowały obraz cierpienia
rzuconego na płótno
artystycznym okiem
wydobywał piękno z brzydoty
pełnia człowieczeństwa
w niekompletnym ciele
lewą nogą na ziemi
prawą dawno w Niebie
________________
* dzieło Brata Alberta
74 odsłon
