rozmowa

Przez twoją proekologiczną postawę segregowałem nawet myśli zebrane raz błędnie wypowiedziałem tę jednorazową Wypominałaś tak często i głośno że nawet ścianom uszy zwiędły zasiliły kompostownik a ja zrozumiałem że milczenie jest złotem gdy jednak zupełnie przestałem mówić zupa była za słona trzy dni z rzędu czwartego wykład o dojrzałości i choć nie ja rozpętałem tę rozmowę chciałem wtrącić trzy grosze na tyle skup makulatury wycenił stertę moich wierszy podobno złomiarze płacą najwięcej za miedź może dlatego żelazna logika nie była warta uwagi ja spróbowałem się postawić a ty wejść lecz wspólnym mianownikiem moich butów i twojego miejsca była ciasnota gdy ostatecznie ustaliliśmy że ziemia zawsze będzie płaska nasz związek trafił na wysypisko już nie zatruwa natury rzeczy