Tkliwość

Siadałam ci na kolanach ciekawie zadzierałam nos w dziecięcych psikusach,gmatwaniach śmiałam ci się z radością w głos ze spokojem wszystko znosiłaś pocieszałaś, gdy ze mnie igrano jak anioł stróż mnie chroniłaś zawsze gdy cię potrzebowałam-byłaś! chronię te ulotne chwile są bezcenne ,mam ich tyle ciepły dotyk,czułe słowa i radosna ta rozmowa nawet zwykłe przewinienia rozchodziły się bez echa brzmienia taki obraz mam w pamięci dobrych rad,szczerych chęci malowany barw miłością i dziecinną mą szczerością taką tkliwość w sercu czuję kiedy tylko o tym mówię wiem że w wierszu nie wyrażę jednak trochę się odważę Babciu !-kochałam i kocham dziś to takie szczere-nie zmieni tego nic !