Przejdź do treści

Kobieta.

Melancholia
Kobieta - to czekanie, samotne czasu odliczanie, to uroczysko przez Boga i ludzi zapomniane. Samotne drzewo nad przepaścią palone słońcem deszczem i wiatrem smagane. Wieczorem modlitwa i wspomnień rozpamiętywanie, rano wulkan nienawiści, zranionej godności wybuchanie. Kobieta - to umieranie, w powolnej agonii trwanie. Kobieta - to zmartwychwstanie. I znów czekanie?
66 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

A
alali 12 lat temu
ee tam..umieranie to rodzaj nijaki :))
Helen 12 lat temu
Masło maślane...i niby dlaczego zapomniana przez Boga...? wybacz Dalia ale ten wiersz to jak okładanie się bizunem. Nad rymami mogłaś popracować bardziej..odnoszę wrażenie że są banalne:)pozdrawiam:)
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie