Pierwsza wyprawa

doktorek

19.12.2012 • Tęsknota

Pamiętasz chłód mazurskich nocy żółty namiot co nad brzegiem stał plecak ciężki jakby ważył tonę razem z nami wędrował przez kraj pamiętasz odliczanie boi stary kajak sunący wśród fal białe kwiaty w gąszczu nenufarów i zatoczki dzikie pośród trzcin pamiętasz twarz spaloną Słońcem drobne piegi co pokryły nos pocałunki które do dziś czuję i pieszczoty co burzyły krew ja pamiętam

11 7

79 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 13 lat temu

Ta pierwsza wyprawa pewnie była super tak jak ten wiersz
Pozdr.

doktorek 13 lat temu

Była super! A lato było piękne tego roku. Sierpień 1995. Inny to był jeszcze świat. Pozdrawiam

ogród 13 lat temu

moją pierwszą wyprawę tez pamiętam:)

takietam 13 lat temu

te końcowe pamiętam chyba zbędne

doktorek 13 lat temu

Takietam może tak, a może nie. Podkreśla (nadaje) znaczenie dla mnie tego co było. Wyobraź sobie co by było gdyby ostatni wers brzmiał: bo ja już zapominam/zapomniałem? Wymowa wiersza byłaby zupełnie inna.

pańcia 13 lat temu

skoro tyle o tym napisałeś, to nie ma wątpliwości, że pamiętasz :) też widzę ten tekst bez ostatniego wersu:)

takietam 13 lat temu

dla mnie zwrot: 'pocałunki które do dziś czuję' wystarcza za końcowe
'ja pamiętam' ale plwaj na moje marudzenie.szukanie dziury w całym
to tylko taka moja niewinna rozrywka.pozdrawiam