Trzymam w ręku mały niepozorny przedmiot
długopisem zwany.
W sercu swym chowa wkład z atramentem
który przykładany do białego papieru
piękne pisze słowa.
Powstają poematy, poezja sercem pisana
i epopeja cała.
Czytelnicy przy lekturze się odprężają
oraz wzruszają.
W szufladzie poetyckiej pracę przechowujemy.
Czasem zdenerwowany pegaz je wykrada
i na poezję polską wkłada.
64 odsłon
