piątki chorują na spokój

dziś mam dzień dziecka pobajam o niczym kawa z rana w blasku poranka a potem mała jajeczniczka tak tak na boczku i z cebulą ponoć śniadanko to najważniejszy drink w ciągu dnia tak daleko tak blisko widokiem z okna duszę zostawiam za tym wzgórzem na jego zboczach generalny remont myśli w promieniach słońca dojrzewam krótkodystansowo wreszcie bezkres obrazów jak tu zielono_ błogosławieni którzy się nie smucą w oddali bocian dziewiąty dwunasty_ może zdarzy się cud i wszystko odmieni a ty wciąż wracasz taka uparta zawracasz mi głowę znów jesteś na odległość myśli no dosyć już_ odejdź proszę chcę odpocząć pozwól i nie dręcz_ dziś mam dzień dziecka pobajam o niczym