po drodze

zgasłaś są dni że zamykam okna tylko że wtedy słońce pragnie wcisnąć się przez komin idę w te zamknięcia bez końca jednak miłość nie zna granic kocham cię to nieuleczalna choroba na którą nie potrafię umrzeć bo śmierć nie korzysta z nas tak chętnie jak my z niej w poszukiwaniu bezpiecznej przytani z przyczyn bliżej nie określonych piszę listy które potem drę na strzępy potem dzień jest jak noc a noc staje się dniem wtedy słońce nagle gaśnie tylko żal który gdzieś się przyplątał odsłania księżyc