świtaniem

na kilka sekund przed śmiercią nocy otwieram na świat oczy patrzę przed siebie oknem przez szczeliny w poszyciu obserwując amor vincit omnia i nie wiem czy jestem czarny lub biały wybierz sama cierpiąc na bezsenność oraz maniakalną potrzebę ciebie oglądam trudne pytania magią twojego dotyku zachłystując się nieodwracalnie nowym życiem powietrzem którym oddychasz dwa słowa o poranku patrzą wraz ze mną ciii gdzie jesteś tajemnicza kraino aż po horyzont człowieka pożądanie w końcu mówisz dzień dobry daleka od feminizmu zlizujesz smak z moich ust tak sobie myślę zderzyłem się twarzą w twarz ze słońcem