Gołębica

Dwa gołębie na deptaku suszą pióra w ogniu słońca jeden mruczy coś do siebie nie wiadomo czy z gorąca lub amory chodzą w głowie Siwa panna czy staruszek nie odgadną mowy ptaka więc mu pokarm wyrzucili nie wygląda na biedaka Uśmiech już mu się wylewa główka dumnie podniesiona pręży swoją klatę w piórach gołębica się wychyla patrzy chciwie na gołębia Walczy z sobą, już nie może myśli krążą po orbicie w gołębniku czy w stodole na pstrym drzewie czy na sianie koncert dadzą późną porą dwóch konarów bzu gruchanie nie da zasnąć w samotności