Popioły

nowe miejsce na wychodku złość rysuje się na twarzy tyle chmur ile bagaży przyjaźń wyschła gdzieś pośrodku popiół zbiera szare żniwo umysł skraca nam zakręty mgłą pokryte te momenty które dławią snów krzesiwo kruk nie tylko dziobie w bajce świat pokrywa ród szakali zdrowe ciało gdy z oddali wypuszczamy błędów fajkę pomieszane są przyczyny bojaźń poszła długim łukiem razem z wiarą chłodnym brukiem ziemia lepi ludzkie gliny