Przejdź do treści

Ruiny trwale zakonserwowane

Miłosne
martwe tkanki odżyły kiedyś podążaliśmy samotnymi ścieżkami dziś razem w kalejdoskopie światła nie wierzyliśmy- szczęście obce dla powiek jesień ruszyła zmysłami zima odnalazła nas w sobie pośrodku szarego miasta pamiętaj że czasem i na betonie piękny kwiat wyrasta
67 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie