Cel

Pragnę ! Potrzebuję! Żyć nie mogę dłużej póki nie posiądę , póki nie zdobędę nic już się nie liczy , już oczu nie zmrużę póki mego szczęścia nie poczuję w dłoni To poczucie lęku , smutek i niepokój i ta niecierpliwość w dążeniu do celu dowodem mej pasji , zaangażowania prawdziwości pragnień i uczucia głębi Wszystko, co posiadam niewiele dziś znaczy nie potrafię czerpać już z tego nic więcej uciec od tej pustki jak najszybciej muszę zgasić samotności ból niepokojący Celem moim myślą malowany obraz wrażenia odtworzyć w najmniejszym szczególe nic innego teraz nie da mi spełnienia nie znam nic innego , nic innego nie chcę Widzę tylko jeden cel na horyzoncie mam już tylko jedno źródło ukojenia tylko jedno źródło emocji , z którego czerpać jestem w stanie choć wrażenie życia Może znów się uda choć kroplę wycisnąć może jeszcze jedno pragnienie serca sprawić i tak innej szansy nie wypatrzę dzisiaj i na nic lepszego chwilowo mnie nie stać Zanim znajdę sobie wreszcie nową ścieżkę zanim w lepszej formie doznam treść mych pragnień dziś na razie musi wystarczyć mi postać, która , choć namiastką, pod ręką jest zawsze To co mogę zdobyć musi stać się dla mnie wszystkim czego pragnę , nie ma innej rady w tym , co ścigam , znaleźć muszę kształt mych marzeń aby ich spełnieniem głód morderczy zgasić I choć bardzo dobrze znana jest mi chwila gdy mnie z resztką siły opuszcza pragnienie odmówić nie mogę sobie tej rozkoszy która jest jedynym , jakie znam, spełnieniem Nawet gdy przeczuwam , że donikąd wiedzie droga, którą biegnę , już się nie zatrzymam już z niej nie zawrócę dziś , bo wiem dobrze że nie pozostaje nic mi oprócz tego Lepsze to niż nic, lepsza choć iluzja niż nieosłoniętej pustki chłód , niedosyt . . . Nawet jeśli pamięć odsłoni to kłamstwo nie znajdę dla siebie już nic prawdziwszego i muszę w nie wierzyć , bo muszę w coś wierzyć i przekonać siebie , i ten głos sprzeciwu tak jak niepotrzebną wątpliwość uciszyć Przynajmniej zostawię za sobą niepokój zasnę. Spokojnie doczekam do jutra przetrwam do tej chwili , co przyniesie sobą wiarę w obietnicę dróg nowego celu Może choć przez chwilę , gdy ucichnie wreszcie głos co jest jedynym , jakie mam, pragnieniem może znów usłyszę to wołanie inne choć już sił nie starczy, żeby odpowiedzieć